Nire argazkietan itzal bitxiak errepikatzen dira, tragediak iragartzen dituzten aurak, harmonien barruko elementu disonanteak. Ibiltzeko moduko bide batek ezezagunaren ertzera garamatza. Nora eramaten gaituzten ez dakigu, nolakoak diren ez dakigu, atzera begiratzen dugun arte eta zer izan ziren eta non gauden deskubritzen dugu. Bideak ez dira arrazionalak, ez da erraza horiek aurkitzea, mamuak bezalakoak dira, ordenarik eta kaosik gabekoak.

​

-

​

Extrañas sombras que se repiten en mis fotos, auras tétricas que auguran tragedias, elementos disonantes dentro de armonías. Un camino transitable nos conduce al borde de lo desconocido. A donde nos llevan, no lo sabemos, como son lo desconocemos, hasta que miramos atrás y descubrimos lo que fueron y donde estamos. Los caminos no son racionales, no es fácil descubrirlos, son como fantasmas sin orden ni caos.